Z późnośrednioangielskiego demenure, utworzonego od przestarzałego demean w znaczeniu zachowywać się lub prowadzić się, ze starofrancuskiego demener, prowadzić albo kierować, a ostatecznie z łacińskiego minari, grozić lub popychać naprzód. Późniejsza pisownia została ukształtowana przez rzeczowniki zakończone na -or.