Odziedziczone ze staropolskiego kto, od prasłowiańskiego *kъto, złożenia podstawy pytajnej i elementu zaimkowego.
Odziedziczone ze staropolskiego kto, od prasłowiańskiego *kъto, złożenia podstawy pytajnej i elementu zaimkowego.
Co oznacza kto?
kto najczęściej znaczy „who” i pyta o osobę lub osoby.
Jakie formy ma kto?
Główne formy to kto, kogo, komu i kim.
Czy kto odnosi się do rzeczy?
Nie. kto odnosi się do osób lub istot osobowych, a co do rzeczy i idei.
Czy kto może znaczyć „whoever”?
Tak. W konstrukcjach ten, kto i każdy, kto oznacza „ten, który” albo „ktokolwiek”.
Czy człowiek, kto jest poprawne?
Nie. Po zwykłym rzeczowniku zwykle używa się który, na przykład człowiek, który.
Jak używa się kogo?
kogo to forma dopełniacza i biernika, jak w Kogo widziałeś?.
Jak używa się komu?
komu to forma celownika, jak w Komu mam pomóc?.
Jak używa się kim?
kim to forma narzędnika i miejscownika, jak w Z kim rozmawiasz?.
Czy kto może znaczyć „ktoś”?
W niektórych kontekstach ma sens nieokreślony, ale ktoś jest zwykle jaśniejszym słowem potocznym.
Skąd pochodzi kto?
kto kontynuuje staropolskie kto i ostatecznie prasłowiańskie *kъto.